Podążając za wiadomością, że National Labor Relations Board (NLRB) zamierza pozwać McDonald’s jako „wspólnego pracodawcę” wraz z jego franczyzobiorcami, 10 byłych pracowników McDonald’s w Wirginii pozywa franczyzobiorcę i McDonald’s za dyskryminację w zatrudnieniu na podstawie Civil Rights Act.

Byli pracownicy twierdzą, że byli obiektem rasistowskiego języka i że przełożeni w ich McDonald’s zwalniali czarnych i latynoskich pracowników, ponieważ nie „pasowali do profilu”.

Co to oznacza dla franczyzobiorców i korporacji?

Kto jest wspólnym pracodawcą?

Jeszcze nie do końca. Ława przysięgłych nadal nie jest rozstrzygnięta, czy McDonald’s może być pociągnięty do odpowiedzialności za działania franczyzobiorców. NLRB uważa, że McDonald’s może być „wspólnym pracodawcą” dla pewnych celów, ale opinia radcy generalnego nie jest wiążąca. Tylko opinia federalnego sądu apelacyjnego, ustawa federalna lub orzeczenie samej Rady może zmienić prawo. (Sędzia federalny mógłby również podjąć decyzję, ale decyzja tego sędziego miałaby wpływ tylko na daną sprawę i nie byłaby wiążąca dla innych sądów).

To, czy pracodawca jest „wspólnym pracodawcą” jest kwestią złożoną, która bierze pod uwagę kilka czynników dotyczących relacji pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, jak również dwóch wspólnych pracodawców. McDonald’s może być odpowiedzialny jako wspólny pracodawca, jeżeli podejmuje decyzje dotyczące polityki franczyzobiorców, mówi franczyzobiorcom, ile mają płacić pracownikom, kieruje franczyzobiorcami, kogo mają zatrudniać, lub w inny sposób kontroluje warunki pracy.

Doskonała burza

Jeszcze w lipcu główny radca prawny NLRB powiedział, że McDonald’s może być pociągnięty do odpowiedzialności jako wspólny pracodawca, ale ta decyzja nie jest koniecznie wiążąca; stanowi ona jedynie wsparcie prawne dla 13 pozwów złożonych w grudniu, w których McDonald’s twierdzi, że jest współodpowiedzialny za kilka naruszeń płac i godzin pracy franczyzobiorców.

Pozwy o naruszenie praw obywatelskich mogą stworzyć pierwszy precedens prawny dla rozstrzygnięcia, czy McDonald’s był wspólnym pracodawcą. Sędzia musiałby podjąć taką decyzję nawet przed przejściem do meritum sprawy.

Pozwy NLRB miałyby ciężki orzech do zgryzienia, gdyby sędzia zdecydował, w tym procesie o prawa obywatelskie, że McDonald’s nie był wspólnym pracodawcą. NLRB twierdzi, że McDonald’s używa relacji franczyzodawca/franczyzobiorca, aby uchronić się przed odpowiedzialnością, nawet jeśli sprawuje sporą kontrolę nad tym, jak działają franczyzobiorcy.

Śledź FindLaw for Consumers na Google+.